Alimlerin büyük çoğunluğunun zulmü ,’’ bir şeyi konulması gereken yerin dışına koymak ‘’şeklinde açıklar. Zulmün zıttı adalettir.adalette bir şeyi yerli yerine koymak demektir.

Ebû Zer radiyallahuanh rivayet eder: “Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem Rabb’inden rivayetle buyurdular ki: Ey kullarım! Şurası kesindir ki ben kendime

zulmü haram ettim ve onu sizlerin arasında da haram kıldım. Öyleyse birbirinize zulmetmeyin.

Ey kullarım! Benim hidayete erdirdiklerim dışında hepiniz sapmış durumdasınız. Öyleyse benden doğru yola iletmemi isteyin ki sizleri doğru yola ileteyim.

Ey kullarım! Benim doyurduklarım dışında hepiniz açsınız. Benden doyurmamı isteyin, ben de sizleri doyurayım. Ey kullarım! Benim giydirdiklerim dışında hepiniz çıplaksınız. Öyleyse benden giydirmemi isteyin, ben de sizleri giydireyim.

Ey kullarım! Sizler gece ve gündüz günah işliyorsunuz. Ben ise bütün günahları bağışlarım. Öyleyse benden bağışlanma dileyin, sizleri bağışlayayım.

Ey kullarım! Sizler bana zarar verebilecek durumda değilsiniz ki zarar verebilesiniz. Bana bir fayda verebilecek durumda da değilsiniz ki fayda verebilesiniz.

Ey kullarım! Eğer sizin öncekileriniz ve sonrakileriniz, insanlarınız ve cinleriniz, sizin içinizdeki en takva sahibi kişinin kalbi gibi bir kalbe sahip olsa, bu durum benim mülkümde hiçbir şey artırmaz. Ey kullarım! Şayet sizin öncekileriniz ve sonrakileriniz, insanlarınız ve cinleriniz, sizin içinizdeki en günahkâr kişinin kalbi gibi bir kalbe sahip olsa, bu durum benim mülkümden hiçbir şey eksiltmez.

Ey kullarım! Eğer sizin öncekileriniz ve sonrakileriniz, insanlarınız ve cinleriniz hep birlikte bir düzlükte toplansa ve benden dilekte bulunsalar, ben de her insana istediğini versem, bu durum benim katımda olandan, denize batırılan iğnenin (çıkarıldığında) eksilttiğinden başka hiçbir şey eksiltmez.

Ey kullarım! Bunlar sizlerin amellerinizdir, ben onları sizin için bir bir sayıyorum. Sonra da onları size eksiksiz vereceğim. Öyleyse her kim hayır bulursa Allah’a hamdetsin. Her kim de bundan başka bir şey bulursa, kendi nefsinden başkasını kınamasın!”(Müslim 2777 Tirmizi 2495 İbn Mace 4257 sahih)

Allah Zulmü Kendine Haram Kıldı

Hadis-i Rasûlullah sallallah ualeyhi ve sellem buyuruyor ki: “Allah azze ve celle şöyle buyurdu: Ey kullarım! Ben zulmü kendime haram kıldım…”

Yani Allah azze ve celle, kendisini kullarına zulmetmekten menet-miştir. Tıpkı şu âyet-i kerimelerde buyrulduğu gibi:

“Benim huzurumda söz değiştirilmez ve ben kullara asla zulmedici değilim.”(Gaf 29)

“Allah kullarına bir zulüm dileyecek değildir.”(Ğafir 31)

“Allah hiçbir kimseye zulüm dileyecek değildir.’’(Ali İmran 109O)

“Rabb’in kullara zulmedici değ ildir.’’(Fusilet 46)

“Şüphesiz ki Allah insanlara hiçbir şekilde zulmetmez.’’(Yunus 44)

“Şüphe yok ki Allah zerre kadar haksızlık etmez.’’Nisa 40

“Her kim, mümin olarak salih amel işlerse, artık o, ne zulümden ne de hakkının çiğnenmesinden korkar.’’(Taha 112)

“O gün onlar meydana çıkarlar. Onların hiçbir şeyi Allah’a gizli kalmaz. O gün mülk kimindir? Kahhâr olan tek Allah’ındır.”(Ğafir 16)

“Bugün herkese kazandığının karşılığı verilir. Bugün haksızlık yoktur. Şüphesiz Allah, hesabı çarçabuk görendir.”(Ğafir 17)

Zulüm iki çeşittir.

Birincisi. Nefsin yaptığı zulümdür. Bunun en büyüğü şu âyet-i kerimede de buyrulduğu gibi Allah’a şirk koşmaktır. “Lokman, oğluna öğüt vererek, ‘Yavrucuğum! Allah’a şirk koşma! Doğrusu şirk, büyük bir zulümdür’ demişti.’’(Lokman 13)

Zira şirk, yaratılmışlardan birini yaratıcı mevkiine koymak, ona ibadet etmek ve onu ilâh edinmek demektir. Bu da bir şeyi lâyık olmadığı yere koymak anlamına gelir.

Kur’ân-ı Kerîm’de zalimler hakkında gelen azap tehditlerinin çoğu ile kastedilen müşriklerdir. Nitekim Allah azze ve celle şöyle buyurur:

“Ey iman edenler! Kendisinde artık alışveriş, dostluk ve kayırma bulunmayan gün (kıyamet) gelmeden önce, size verdiğimiz azıktan hayır yolunda harcayın. Kâfirler elbette zalimlerdir.”(Bakara 154)

Şirkten sonra zulüm ifade eden nefsin işledikleri arasında, derecelerine göre büyük ve küçük günahlar gelir.

İkincisi. İnsanların birbirine yaptıkları zulümdür. Hadis-i şerifte geçen de zulmün bu kısmıdır. Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem Vedâ hutbesinde şöyle buyurmuştu: “Kanlarınız, mallarınız ve ırzlarınız tıpkı şu gününüzün, şu ayınızın ve şu beldenizin haram olduğu gibi birbirinize haramdır.’’(Buhari  Muslim 1679 sahih)

Rivayet edildiğine göre Nebi sallallahu aleyhi ve sellem bu hutbeyi arefe günü, kurban bayramı günü ve bayramın ikinci günlerinde irat etmiştir. Bir rivayete göre, sonunda şöyle buyurmuştur:

“Söylediklerimi dinleyin ve (esenlik içinde) yaşayın! Dikkat edin, zulmetmeyin! Dikkat edin, zulmetmeyin! Dikkat edin, zulmetmeyin! Bir müslümanın malı ancak gönül rızası ile helâl olur.”(İmam Ahmed Müsned sahih)

Sahîhayn’da İbn Ömer radiyllahu anh dan  Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem şöylebuyurduğu rivayet edilir: “Zulüm kıyamet gününde zifiri karanlık olacaktır.”(Buhari 2447 Muslim 2579 sahih)

Yine Buhârî ve Müslim, Ebû Musa’dan radiyallahuanh şöyle rivayet eder: Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem buyurdular ki: “Allah Teâla, zalime biraz fırsat tanır, ama bir de yakaladı mı artık paçayı kurtaramaz.” Sonra,

Rabb’in, haksızlık eden memleketleri yakaladığında, onun yakalayışı işte böyle Şüphesiz onun yakalaması pek elem vericidir, pek çetindir!Hud Suresi 102 âyetini okudular. ‘’(Buhari 4689 Müslim 2583 sahih)

Sahîh-i Buhârî Ebû Hüreyre radiyallahuanh ‘dan rivayet edilir. Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem

buyurdular ki:Kimin üzerinde kardeşine ait ırzına (kişiliğine) veya malına tecavüz sebebiyle hak varsa; dinar ve dirhemin bulunmadığı (kıyamet ve hesaplaşmanın olacağı) gün gelmezden önce bu gün mazlumdan o hakkı bağışlamasını dilesin. Yoksa, sâlih bir ameli varsa, o zulmü nisbetinde kendinden alınır. Eğer iyiliği yoksa, arkadaşının günahından alınır, kendisine yüklenir.’’ (Buhari 6534  Tirmizi 2421 müsned)

Ebu Hureyre radiyallahu dan Nebi sallallahu aleyhi ve sellem den şöyle dediğini işimtim: “Allahım! Bir mümine kötü söz söylemişsem bunu kiyamet günü kendine yakınlık vesilesi kıl.”(Buhari 6361 Muslim sahih) Allah ‘ım sen affedicisin affetmeyi seversin bizleri affet.